บทเรียนราคาแพงกับการขยายถนนที่เชียงใหม่

บทเรียนราคาแพงกับการขยายถนน

เพิ่งกลับมาจาก กทม. ไปก็หลายครั้ง ส่วนมากไปไหนมาไหนก็นั้งรถไป พอดีวันนี้วันศุกร ต้องไปนมาซ มัสยิดที่ใกล้ที่พักที่สุด ก็คงไม่พ้น มัสยิด ของมูลนิธิเพื่อศูนย์กลางอิสลามแห่งประเทศไทย  อยู่แถวคลองตัน   ห่างจาก โรงแรมที่พักประมาณว่า หนึ่งกิโล ก็ไม่ไกลมากนัก  ตัดสินใจ ค่อย ๆ เดิน  เดินไปดูไป เห็นรถรา มากมาย ถนนหนทางกว้างขว้าง ทางสัญจรสะดวก เพราะถนนมีหลายชั้นซึ่งอาจถือได้ เป็นปฏิมากรรมหนึ่งของ กทม.

ย้อนคิดถึงเชียงใหม่บ้านเรา หากว่า ถนนบ้านเรากว้าง  ตามความต้องการของกรมโยธาธิการและผังเมืองรวม  รถรา ก็คงวิ่งกันสบาย  ไม่มีรถติด การคมนาคมสะดวกรวดเร็ว  ไม่ต้องตื่นเช้า ๆ เพื่อไปให้ทันส่งลูกที่โรงเรียนหรือไปทำงาน บ้านเมือง เราคงจะมีแต่ใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ผู้คนคงมีแต่ความสุข ชื่นชมกับความเจริญของบ้านเมือง ที่มีความเป็นอารยธรรม เท่าเทียมกับโลกตะวันตก

แต่ในความเป็นจริง หาเป็นเช่นนั้นไม่  เท่าที่ตาเห็น ถนนยิ่งกว้าง รถราก็เพิ่มตามความกว้างของถนน ผู้คนต่างแข่งขันกันให้ไปถึงที่หมาย ของตน ให้เร็วที่สุด   ด้วยวิธีการต่างๆ นา ๆ  เพื่อให้ถึงที่หมาย จนอาจลืมไปด้วยว่า ในถนนที่เราใช้หาใช่ เราเป็นเจ้าของ แต่เพียงผู้เดียว

เสียงแตรรถบีบ ไล่กัน  รถคันซ้ายวิ่งตัดเข้า เลนขาว  รถเท็กซี่ คันหน้า รีบจอดเพื่อรับคนโดยสารที่โปรกรถอยู่ข้างทางอย่างกระทันหัน  ทำให้รถที่ตามมาข้างหลัง เบรคจนตัวโกร่ง  ก็ดูเป็นเรื่องธรรมดา ของเมืองใหญ่ทั้งหลาย ที่มีผู้คน อยู่ร่วมกันมากๆ

แต่สิ่งที่ผมไม่อยากจะเห็นเกิดขึ้นที่ เชียงใหม่ อย่างรูปที่นำมาให้ดู นี่แหละครับ ถนนเป็น ชั้น ๆ  ทุกชั้นมีรถวิ่งขวัก ไขว่ ไม่ว่าจะมีกี่ชั้น รถก็วิ่งกันเต็มทุกชั้น  ก็ไม่เข้าใจว่า การแก้ไขปัญหาจารจร เขาแก้ด้วยวิธีการขยายถนน เพิ่มชั้นถนน  แล้วจะทำให้ปัญหาบรรเทาเบาบางได้ก็หาไม่  กลับยิ่งเพิ่มความต้องการของผู้คนที่ใช้รถใช้ถนนเพิ่มมากขึ้น

ผมไม่เชื่อว่าคนเจียงใหม่บ้านเรา อยากอยู่ ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้  อยู่ท่วมกลางควัน รถ เสียงที่เกินมาตรฐาน ปานหูจะแตก  อุบัติเหตุ ที่พร้อมจะมาพบกับคุณทุกเมื่อ ถ้าคุณ เผลอ หรือไม่เผลอ ก็สามารถมาประสบพบเจอกับคุณได้ง่าย ๆ ชีวิตในเมืองใหญ่ เป็นชีวิต ต้องดิ้นรน เป้าหมายคือความอยู่รอดของตนเอง  เราจึงไม่สามารถหาได้ง่าย สำหรับการสละที่นั้งบนรถเมล์ ให้กับสุภาพสตรี เด็ก

ผมไม่ได้ปฏิเสธ การพัฒนา หากว่า การพัฒนานั้น  ต้องไม่กระทบ ต่อความเป็นอยู่ สิ่งแวดล้อม วิถีชีวิต ประเพณี  โดยเฉพาะเมืองเชียงใหม่ ซึ่งมีอายุกว่า เจ็ดแปดร้อยปี  ต้องมีสภาพอย่างที่เห็นเช่นนี้  หลายๆ เหตุผล หลายคำประสบการณ์ในการพัฒนาเมืองใหญ่ ๆ น่าจะเป็นคำตอบ ที่ทุกคนรู้กันอยู่แล้วว่าผลที่ได้รับมันเป็นอย่างไร

คลองสวยน้ำใส

ใสมากใหมครับ

ชุมพล

Advertisements

เกี่ยวกับ muslimlanna

คู่ต้อสู้ สิงโตพบเจอกับหมาบ้าตัวหนึ่ง มันรีบหลบหมาบ้าตัวนั้น ลูกสิงโตเห็นพ่อสิงโตทำเช่นนั้น มันรู้สึกผิดหวังในตัวพ่อสิงโตมาก “พ่อครับ พ่อกล้าต่อกรกับเสือและซีต้า แต่วันนี้พ่อกลับหลบหมาบ้าธรรมดาๆตัวหนึ่ง ผมละขายหน้าแทนพ่อจริงๆ” พ่อสิงโตจึงเอ่ยกับลูกว่า “ลูกเอ๋ย กัดกับหมาบ้าชนะมันน่าภูมิใจนักหรือ?” ลูกสิงโตส่ายหัว “หากโดนหมาบ้ากัดเสียหายไหม?” ลูกสิงโตพยักหน้า “ในเมื่อมันไม่คุ้มค่า เราจะเผชิญหน้ากับหมาบ้าให้เปลืองแรงเปลืองใจไปทำไมล่ะ?” อย่าเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือ ไม่ใช่ใครๆก็คู่ควรเป็นคู่ต้อสู้ของเรา ยิ้มแล้วเดินจากไป ดีกว่าปล่อยให้มันกัดเอา เพราะคนที่พร้อมจะกัดกับหมาบ้ามีอยู่ถมเถไป!
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s