หาดพัทยาวันนี้กับมุมมองของมุสลิมล้านนาคนหนึ่ง

หาดพัทยาวันนี้กับมุมมองของฉัน

มีโอกาสได้ไปร่วมประชุมพัฒนาผู้บริหารศูนย์อบรมจริยธรรมประจำมัสยิด

ที่พัทยาใต้  หาโอกาสแว๊บไปเดินเล่นแถวชายหาดพัทยา  ตื่นเต้นครั้งสุดท้าย

จำได้ว่าไม่ต่ำกว่าสิบปีเป็นแน่  ความเจริญที่ถาโถมเข้าสู่พัทยา ทำให้เมืองนี้

เปลี่ยนแปลงไปมาก  ในด้านของวัตถุ ของกินของใช้ที่ทันสมัย  ในนั้นมีเรื่องราว

มากมาย ให้คิด ให้เห็น แม้นจะเป็นเพียงไม่กี่วัน  แต่สิ่งที่ได้รับจากเมืองพัทยา

ก็มีทั้งดีและตรงกันข้าม  ได้รู้จักผู้คนใหม่ๆ ความคิดใหม่  ดังภาษิตจีนอันหนึ่ง

ที่กล่าวไว้ว่า  อ่านหนังสือพันเล่มไม่เท่าเดินทางร้อยลี

พัทยาใต้

กับตึกรามบ้านช่องแสดงถึงความศิวิลัยของเมืองพัทยา

กับชายหาดที่สวยสดงดงาม

กับนักท่องเที่ยวกับหญิงไทย เธอกำลังรอใครอยู่

กับการเล่นหัวของนักท่องเที่ยงด้วยกันเอง เอาเสื้อไปแควนไว้บนต้นไม้

กับชาวอินเดียสองคนยืนมองทะเลในยามบ่าย

กับฝรั่งปั่นจักยานประดับประดาด้วยข้าวตอกดอกไม้งดงาม

กับกำแพงซีเมนต์บนชายหาดที่กั้นระหว่างถนนกับทะเล

กับพนักงานขายริมชายหาด

กับการขอถ่ายภาพกับฝรั่ง เขาบอก”ว่า ok”

กับอีกหนึ่งพนักงานขาดชายหาดเขาบอกว่า “หากินมานานแล้วพี่”

กับการเคียงคู่กันท่ามกลางแสงแดดแสดงถึงความรักที่มีความอดทน

กับเรือช้าเรือเร็วที่มีให้นักท่องเที่ยวได้สัมผัสกับทะเลพัทยาโดยไม่ต้องออกแรง

กับชาดหาดยามบ่ายที่พัทยา มวลคลื่นซัดซาดนำพาปฏิกูลมารวมกันอยู่ที่ชายหาด

เห็นใหมละครับว่า  การเดินทาง  กับการเรียนรู้มันมาพร้อมกัน  ได้พบ ได้เห็น

บางสิ่งที่เรานึกไม่ถึง  บางสิ่งที่เราคิดว่าเป็นไปไม่ได้  ความหลากหลายของ

ของชาติพันธุ์นิสัยใจคอ  วิธีทำมาหากิน มากมาย  แล้วแต่ว่าเราจะมองในมุมไหน

ความงดงามของการเดินทาง ไม่ว่าคุณจะมีเป้าหมายอย่างไร มันเป็นกำไรทั้ง

หมด  ถ้าเรารู้จักเก็บเกี่ยวในสิ่งที่เราสัมผัส

นายชุมพล  ศรีสมบัติ  คนธรรมดา

Advertisements

เกี่ยวกับ muslimlanna

คู่ต้อสู้ สิงโตพบเจอกับหมาบ้าตัวหนึ่ง มันรีบหลบหมาบ้าตัวนั้น ลูกสิงโตเห็นพ่อสิงโตทำเช่นนั้น มันรู้สึกผิดหวังในตัวพ่อสิงโตมาก “พ่อครับ พ่อกล้าต่อกรกับเสือและซีต้า แต่วันนี้พ่อกลับหลบหมาบ้าธรรมดาๆตัวหนึ่ง ผมละขายหน้าแทนพ่อจริงๆ” พ่อสิงโตจึงเอ่ยกับลูกว่า “ลูกเอ๋ย กัดกับหมาบ้าชนะมันน่าภูมิใจนักหรือ?” ลูกสิงโตส่ายหัว “หากโดนหมาบ้ากัดเสียหายไหม?” ลูกสิงโตพยักหน้า “ในเมื่อมันไม่คุ้มค่า เราจะเผชิญหน้ากับหมาบ้าให้เปลืองแรงเปลืองใจไปทำไมล่ะ?” อย่าเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือ ไม่ใช่ใครๆก็คู่ควรเป็นคู่ต้อสู้ของเรา ยิ้มแล้วเดินจากไป ดีกว่าปล่อยให้มันกัดเอา เพราะคนที่พร้อมจะกัดกับหมาบ้ามีอยู่ถมเถไป!
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s