ย้อนข้อร้องเรียน ของ หนังสือพิมพ์ ในอดีต กับหน่วยงานราชการเชียงใหม่

ย้อนข้อร้องเรียน ของ หนังสือพิมพ์ ในอดีต กับหน่วยงานราชการเชียงใหม่

threekings

ภาพจากอินเตอร์เน็ต

เชียงใหม่ พ.ศ.๒๕๑๒(๑๔)
      การบริการประชาชนของภาคราชการเมื่อ ๔๐ ปีก่อนนั้น คาดว่าคงจะมีข้อบกพร่องไม่มากก็น้อย โดยเฉพาะความล่าช้าในการบริการออกบัตรหรือเอกสารต่างๆ 
      บทความในหน้าบรรณาธิการ หนังสือพิมพ์คนเมือง ฉบับวันที่ ๑๐ กรกฎาคม ๒๕๑๒ นี้น่าจะพอเห็นภาพการบริการขณะนั้นได้


      “การปฏิบัติงานล่าช้าของกระทรวงมหาดไทย”
      “ในบรรดากระทรวงต่างๆ ของประเทศไทยที่มีอยู่ในขณะนี้ กระทรวงมหาดไทยรู้สึกว่าจะเป็นกระทรวงเดียวที่มีงานต่างๆ อยู่ในความรับผิดชอบมากกว่ากระทรวงอื่นๆ ทั้งหมด โดยเฉพาะในระหว่างที่พลเอกประภาส จารุเสถียร ดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยอยู่นี้ พลเอกประภาสได้รับเอางานใหม่ๆ มาไว้ในกระทรวงมหาดไทยหลายอย่างด้วยกัน งานบางอย่างก็เป็นงานของกระทรวงอื่น เช่น งานด้านการศึกษาประชาบาลเทศบาล เป็นต้น แต่ก่อนเป็นของกระทรวงศึกษาธิการ แต่ตอนหลังนี้ได้โอนมาขึ้นกับกระทรวงมหาดไทยเสียหมด
      “โดยปกติวิสัยของมนุษย์ปุถุชนธรรมดา เมื่อใครรับเอางานมาทำเสียแต่ผู้เดียวมากๆ ย่อมต้องเกิดความขลุกขลักล่าช้าซึ่งเป็นของธรรมดา ทำนองเดียวกันเมื่อกระทรวงมหาดไทยรับเอางานของคนอื่นๆ มาทำเสียหมดคนเดียว แทนที่งานนั้นจะดำเนินไปด้วยความเรียบร้อย รวดเร็ว กลับทำให้งานล่าช้าขลุกขลักขึ้นเป็นอันมาก
      “งานของกระทรวงมหาดไทยที่ล่าช้าจนประชาชนเบื่อและรำคาญที่เห็นอยู่ง่ายๆ ในขณะนี้ มีอยู่ ๒ อย่างด้วยกัน คือ
      “เรื่องการทำบัตรประชาชน ปรากฏว่าเมื่อประชาชนไปถ่ายรูปทำบัตรประชาชน ณ ที่ว่าการอำเภอต่างๆ ทางเจ้าหน้าที่อำเภอก็จะเขียนใบแทนสีเหลืองให้ และนัดให้ไปเอาบัตรตัวจริงอีก ๓ เดือนข้างหน้า แต่ภายหลัง ๓ เดือนแล้ว เมื่อประชาชนไปขอรับบัตรตัวจริง ก็จะได้รับคำชี้แจงจากทางอำเภอว่า บัตรตัวจริงทางกระทรวงยังไม่ส่งมาจนเวลาล่วงเลยมาก็ยังไม่ได้ ราษฎรบางคนเก็บใบแทนสีเหลืองไว้จนขาดยู่ยี่ บางคนก็ทำหายไปไหนก็ไม่รู้ ทำให้เดือดร้อนกันไปหมด เราไม่ทราบว่าเจ้าหน้าที่ของกระทรวงมหาดไทยที่กรุงเทพฯ เอาเวลาไปทำอะไรกันเสียหมด บัตรประชาชนค้างมาตั้งปีกว่าแล้วยังไม่ได้ เรื่องทำบัตรประชาชนแค่นี้ยังทำล่าช้าเป็นปีๆ ถ้าเป็นเรื่องคอขาดบาดตายหรือเรื่องที่สำคัญๆ จะไม่ช้าไปกว่านี้หรือ?


      “อีกเรื่องหนึ่ง ได้แก่ การไปขอจดทะเบียนรถจักรยานยนต์ที่กองกำกับการตำรวจ แทนที่จะได้รับแผ่นป้ายหมายเลขทะเบียนรถในขณะนั้น กลับต้องรอเป็นปีๆ เช่นเดียวกัน ทั้งๆ ที่การทำป้ายทะเบียนรถของแต่ละจังหวัดก็ไม่ใช่จะมีจำนวนมากมายเป็นล้านๆ คัน อย่างมากที่สุดคงไม่เกิน ๒๐,๐๐๐ คัน ประเทศไทยมี ๗๑ จังหวัด การทำแผ่นป้ายนี้ก็ใช้เครื่องจักรทำ วันหนึ่งๆ ถ้าทำจริงๆ คงได้เป็นหมื่นแผ่น แต่ทำไมถึงทำล่าช้า อาจจะเป็นเพราะทำด้วยมือทีละแผ่นๆ กระมัง
      “นี่เป็นแต่เพียงตัวอย่างง่ายๆ ที่เห็นได้ชัด งานอื่นที่ล่าช้ายังมีอีกมาก งานแค่นี้ถ้าหากยังแก้ไขไม่ได้แล้ว ก็โอนงานไปให้คนอื่นทำเสียก็จะดีไม่น้อย”
      

พ.ต.อ.อนุ เนินหาด ผกก.สภ.พร้าว
(ข้อมูลเพิ่มเติมแจ้งได้ที่ anunernhard@hotmail.com)
      ที่มา

   http://www.thainews70.com/news/news-culture-arnu/view.php?topic=215

ผู้เขียน: muslimlanna

คู่ต้อสู้ สิงโตพบเจอกับหมาบ้าตัวหนึ่ง มันรีบหลบหมาบ้าตัวนั้น ลูกสิงโตเห็นพ่อสิงโตทำเช่นนั้น มันรู้สึกผิดหวังในตัวพ่อสิงโตมาก “พ่อครับ พ่อกล้าต่อกรกับเสือและซีต้า แต่วันนี้พ่อกลับหลบหมาบ้าธรรมดาๆตัวหนึ่ง ผมละขายหน้าแทนพ่อจริงๆ” พ่อสิงโตจึงเอ่ยกับลูกว่า “ลูกเอ๋ย กัดกับหมาบ้าชนะมันน่าภูมิใจนักหรือ?” ลูกสิงโตส่ายหัว “หากโดนหมาบ้ากัดเสียหายไหม?” ลูกสิงโตพยักหน้า “ในเมื่อมันไม่คุ้มค่า เราจะเผชิญหน้ากับหมาบ้าให้เปลืองแรงเปลืองใจไปทำไมล่ะ?” อย่าเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือ ไม่ใช่ใครๆก็คู่ควรเป็นคู่ต้อสู้ของเรา ยิ้มแล้วเดินจากไป ดีกว่าปล่อยให้มันกัดเอา เพราะคนที่พร้อมจะกัดกับหมาบ้ามีอยู่ถมเถไป!

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s